1921թ. հունվարի 20-ին Անկարայում գործող Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովը (խորհրդարան) ընդունեց երկրի հիմնական օրենքը՝ Թուրքիայի առաջին սահմանադրական փաստաթուղթը։
Թուրքական մամուլի փոխանցմամբ՝ այդ քայլը փաստեց պետության վերջնական հեռացումն օսմանյան կառավարման համակարգից և նոր պետական կարգի հաստատումը՝ հիմնված ազգային ինքնիշխանության սկզբունքի վրա։
Հիմնական օրենքի առանցքում դրված էր «իշխանությունն անվերապահորեն պատկանում է ժողովրդին» գաղափարը, որի համաձայն՝ օրենսդիր և գործադիր լիազորությունները կենտրոնացվեցին խորհրդարանում։ Փաստաթղթի մշակման գործընթացում առանցքային դեր է ունեցել Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադիր համարվող Մուստաֆա Քեմալ փաշան, նույն ինքը՝ Աթաթուրքը։
Սահմանադրությունը նաև նախատեսում էր տեղական ինքնակառավարման մարմինների (ՏԻՄ) համեմատաբար լայն լիազորություններ։ Օրենքն ուժի մեջ է մտել 1921-ի փետրվարի 7-ին և համարվում է Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման ուղու առաջին սահմանադրական քայլը։
Աղբյուր՝ turkinform.com.tr
